Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/1547 K.2014/3506

1- Hüküm sanık müdafii tarafından 08.02.2013 günlü dilekçe ile temyiz edilmiş ise de, sanığın 20.02.2013 günlü hükmün onanmasını isteyen dilekçesi, temyizden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşılmakla, müdafıinin temyiz isteminin, CMUK.nun 317.maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2- Katılanlar vekillerinin temyizi üzerine yapılan incelemede:

27.12.2012 günlü duruşmada, Cumhuriyet Savcısı tarafından esas hakkında mütalaada bulunulduğu, sanık müdafiine savunmasını yapmak üzere süre verildiği, takip eden 07.02.2003 günlü hüküm duruşmasında ise Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar vekillerine söz vermeden, yalnızca sanık ve müdafiinin savunmasının alınması ile yetinilerek hüküm kurulması suretiyle, CMK.nun 216. maddesine aykırı davranılması,

3- Kabule göre de,

Sanığın suçta kullandığı masanın üst tablasının, TCK.nun 6. maddesi anlamında silah olarak kabul edilmesi ve eylemine uyan TCK.nun 87/4. Maddesinin ikinci cümlesi uyarınca, ancak meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak cezanın alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK.nun 87/4. maddesinin birinci cümlesiyle ve alt sınırdan ceza tayin edilmesi,