Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/160 K.2014/1274

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Uğur'un, mağdur Ahmet'e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, haksız tahrik bulunduğuna, teşdiden ceza tayininin yersizliğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması veya ertelenmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Bir olayda sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs mü yoksa kasten yaralama mı olduğunun kabulü için, suçta kullanılan aletin cinsi, kullanılış şekli, isabet eden bölge, darbe adedi ve şiddeti, hedef seçme olanağının bulunup bulunmadığı,

mağdurdaki yaraların yerleri ve özellikleri, sanığın kendiliğinden mi yoksa engel bir nedenden dolayı mı eylemine son verdiği gibi ölçütlere bakılması gerekir.Olayımızda da, sanığın, mağduru boyunda 2 cm.lik hematom, sağ koltuk altında 1,5 cm genişliğinde 7-8 cm. derinlikte kesici delici alet yarası, göğüs ön duvarında ortada 2 cm.lik kesici delici alet yarası, takiben 10 cm. derinliğinde yatay planda giden adaleleri kesen delici alet yarası, sağ torako lomber bölgede 2 cm. boyunda raddi kesi, sol ön kol 1/3 kısımda 1,5 cm. lik kesi oluşturacak şekilde beş bıçak darbesiyle yaralayarak hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verdiği,

sol ön koldaki yaralanmasının uzuv zaafı niteliğinde olduğu anlaşılmakla; yukarıda belirtilen kriterlerden suçta kullanılan aletin cinsi, hedef alınan vücut bölgesi, darbe sayısı, yaraların yerleri ve derinlikleri dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,