Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/1703 K.2014/3294

1-Kararın 14.02.2013 tarihinde katılanın yüzüne karşı tefhim edildiği, 11.03.2013 tarihli dilekçe ile katılan vekilinin kararı temyiz ettiği anlaşılmakla, CMUK’nın 310. maddesinde düzenlenen bir haftalık yasal süresinden sonra katılan vekili tarafından yapılan temyiz talebinin CMUK’nın 317. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Yusuf’un küçük maktül Ferhat’a yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin eksik incelemeye, vasfa yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Sanık Yusuf'un eylemi yönünden;

aa) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık Yusuf'un işletmeciliğini yaptığı marketin yakınındaki parka gelen uyuşturucu ve uçucu madde bağımlısı kişilerin, sanığın işyerine gelerek hırsızlık yaptıkları ve huzursuzluk çıkarttıkları, olay günü de tanıklar F.K. S. E. ve maktül Ferhat’ın kardeşi İ..

D..'ın sanığın işlettiği markete giderek 2,00-TL karşılığı ekmek arası istedikleri, sanığın dolabın arkasına geçtiği sırada bu şahısların marketteki çikolata, bisküvi gibi gıda maddelerini ceplerine doldurdukları, sanığın durumu fark etmesi üzerine tanıkları tekme ve yumrukla darp ederek marketten kovaladığı,

tanıkların parkta oturan ve aralarında maktülün de bulunduğu arkadaşlarının yanına giderek durumu anlattıkları, maktülün de bulunduğu 10-15 kişilik grubun markete saldırdığı ve parka geri döndükleri, sanık Yusuf'un haksız tahrik altında ele geçirilemeyen tabanca ile parkta oturan bu grubun üzerine ateş ettiği, maktülün sol gözüne isabet eden mermi çekirdeği yaralanması nedeniyle öldüğü olayda, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 37. Maddesi yollamasıyla 82/1-e, 29, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

bb) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından “adaletin selametinin gerektirmesi” kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanık Yusuf'un, CMK’nın 150/2 maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

b) Sanık Kerem yönünden;

Dosya kapsamından, olay tanıklarının her aşamada ifade değiştirdikleri, sanık Yusuf'un kızı C.. Y.. ile yapılan mülakata ilişkin jandarma tarafından düzenlenen 18.06.2005 tarihli tutanakta, olay sırasında babasının yanında Günay isimli amcasının olduğunu beyan ettiği belirtildiği halde, tanık Ceylan’ın ilk ifadesinin alındığı 25.11.2011 tarihli beyanında olay anında işte olduğunu ifade ettiği, savunma tanıklarının olay anında sanık Kerem’in kendi işlettiği marketinde olduğuna ilişkin beyanları, sanığın başından beri suçu inkara yönelik savunması nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kesin, inandırıcı ve şüpheden uzak delil elde edilemediği olayda, sanığın beraati yerine oluşa ve dosya içeriği kanıtlara uygun düşmeyen soyut gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,