Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/1779 K.2015/2096

Sanık hakkında maktül yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık suç tarihinde 3 yaşını doldurmamış olan maktül üvey annesi olduğu ve maktülün bakımının sanık tarafından karşılandığı, 12.07.2011 günü maktülün sanık tarafından solunum ve dolaşımının durmuş olarak Kahramanmaraş Yenişehir Devlet Hastanesine getirildiği, yapılan müdahale ile maktülün hayata döndürüldüğü ve hayati tehlikesinin bulunması nedeniyle Başkent Üniversitesi Adana Uygulama ve Araştırma Merkezine sevkinin yapıldığı,

burada yapılan muayenesinde vücudunun birkaç yerinde ekimoz alanları bulunduğunun tespit edildiği ve maktülün tedavi görmüş olduğu aynı hastanede 17.07.2011 günü hayatını kaybettiği olayda; sanığın olaydan hemen sonra alınan 12.07.2011 tarihli kolluk ifadesinde maktülün bir anda bayılır gibi olup sağ tarafa düştüğünü ve kafasını duvara çarptığını, oradan da beton zemine kafa üstü düştüğünü beyan etmesi karşısında; maktüle ait tüm tedavi evraklarının temin edilip, emanette kayıtlı bulunan maktüle ait resimler ile birlikte dosyanın Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna gönderilerek,

17.07.2011 tarihli ölü muayene ve 28.11.2011 tarihli otopsi tutanaklarında tespit edilen yaraların sanığın savunmasında belirttiği şekilde ayakta duran maktülün kendiliğinden düşmesi nedeniyle başını duvara ve yerdeki beton zemine çarpması sonucu oluşup oluşmayacağı, şayet kafaya sert bir cisim vurulmak suretiyle meydana getirilmiş ise birden fazla darbe ile meydana getirilip getirilmediği konusunda ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, adli tıp uzmanı tarafından verilen 14.08.2012 tarihli yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,Bozmayı gerektirmiş olup,