Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/1852 K.2015/2342

1) Sanık hakkında mağdur kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken TCK'nun 51. maddesinin uygulanmamasına yönelik mahkemenin gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

2) Temyiz edenin sıfatı ve dilekçesinin içeriği dikkate alınarak, sanık hakkında mağdurlar kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler ile sınırlı olarak yapılan incelemede;Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik soruşturmaya,

meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,Ancak;Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde mağdur ile evinin çevresinde motorsikletle geçip gürültü yaparak kendisini rahatsız ettiğini düşündüğü sanık arasında çıkan tartışma sırasında karşılıklı küfür edildiği, çıkan kavgaya mağdur katılarak sanığı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıkları, sanığın da sopa ile vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, ise bıçakla ile hemopnömotoraksa ve yaşamı tehlikeye sokan duruma neden olacak nitelikte yaraladığı anlaşılan olayda;

a) Sanık hakkında mağdur kasten yaralama suçundan temel ceza tayin edilirken TCK'nun 61. maddesi gereğince meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 1 ile 3 yıl aralığında hapis cezası öngören aynı Kanunun 86/1 maddesinin uygulanması sırasında cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi yerine, yazılı biçimde 1 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,

b) İlk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespit edilememesi karşısında oluşan şüpheli durumun lehine yorumlanarak sanık lehine asgari düzeyde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,