KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2014/1953 E., 2014/2959 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Uygulama
- 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35/2, 62, 63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.
Karar Metni
236 kelime·1 dk okuma
1- Sanık ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın cezaevinden gönderdiği 01/03/2013, 07/03/2013 ve 29/03/2013 havale tarihli dilekçeler ile cezanın onaylanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 05/02/2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığından, CMUK.nun 317.maddesi gereğince sanık ... müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin, ceza miktarına, takdiri indirim hükmünün uygulanmaması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
katılan ... kendini vekil ile temsil ettirdiği halde lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi yasaya aykırı ise de, bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının mahsus bölümüne, "katılan ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 2.640.TL vekalet ücretinin sanık ...'dan alınarak katılan ...'e verilmesine"ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarına ve tutukluluk süresine göre sanık ...'ın tahliye talebinin reddine,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2014/1953, K. 2014/2959, 7 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama