Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/1998 K.2015/2225

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk babası olan maktül ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliğini tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzelterek onama nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk için Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi ve suçta kullanılan av tüfeğinin maktüle ait olduğu anlaşıldığı halde,

maktülün mirasçılarına iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderleriyle ilgili bölümündeki “suça sürüklenen çocuk için atanan avukat gideri 561 TL” ibaresinin çıkarılmasına,