KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2014/2281 E., 2015/2382 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2015
- Tebliğname No
- 1 - 2013/165752
- Mahkemesi
- Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi ve no
- 12/03/2013, 2012/255 (E) ve 2013/72 (K
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
1- Sanık bıçakla hedef gözeterek kol göğüs ve sırt bölgelerinden beş bıçak darbesiyle, en az birisi toraksa nafiz hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde mağdur yaraladığı olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza verilmesi yerine, 10 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdur "kasten öldürmeye teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vasfa, haksız tahrik oranına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeccği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2014/2281, K. 2015/2382, 16 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama