KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2014/2415 E., 2015/2305 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2015
- Tebliğname No
- 3 - 2012/299681
- Mahkemesi
- Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi ve no
- 10/10/2012, 2012/98 (E) ve 2012/44 (K
- Suç
- Kasten yaralama ve silahla tehdit
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
1-Sanık hakkında, mağdur yönelik kasten yaralama suçundan doğrudan verilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'nun 305/1 maddesi gereğince kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2-Sanık mağdur karşı kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede, Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdur kasten yaralama suçu ile tehdit eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kasten yaralama suçundan suç vasfı tayin edilmiş, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış,savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vasfa, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin cezanın miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
A-Sanık mağdur karşı kasten yaralama suçundan kurulanhükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
B- Sanık mağdur karşı silahla tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın sayısal lotodan çıkan ikramiyenin tahsili için kardeşini, mağdur işlettiği işyerine gönderdiği, ancak kuponun ıslak olduğu gerekçesiyle parayı vermediği, bunun üzerine sanığın aynı işyerine gelerek "sen benim kim olduğumu biliyor musun, sen külhanbeyi misin, burayı yakarım, sizi öldürürüm" diyerek söyleyip, tehdit eyleminde herhangi bir silah kullanmadığı, sanık savunması, mağdur ve tanık beyanları ile kamera kayıtlarıyla anlaşıldığından,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2014/2415, K. 2015/2305, 14 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama