Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/2491 K.2015/2770

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktül ...’e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın evlerinin bahçesinde ağabeyi olan mağdur ... ve diğer ağabeyi ... gayri resmi eşi mağdur ... ile tartıştığı sırada, bir diğer ağabeyi ..’ın eşi ... ve 7 yaşındaki kızları maktül ... ve kardeşi ...’in arkaları dönük olarak bahçede ocak başında oturdukları, sanığın eline geçirdiği makası ..’a doğru fırlattığı, makasın, 3-4 metre arkada oturan maktül ...’in bel sağ tarafına isabet ettiği, hastaneye kaldırılan çocuğun tedavisi devam ederken bir gün sonra hastanede öldüğü, yaralanmasının yumuşak doku seyirli olup batın boşluğuna nafiz olmadığının ancak, yaralanma ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğunun tespit edildiği olayda,

1) Sanığın makası mağdur ...’a doğru fırlattığı sırada, evin bahçesi içerisinde bulunan kişi ya da kişilerin de isabet alıp yaralanabileceğini ya da ölebileceğini öngörmesi gerektiği bu nedenle sanığın olası kasıt ile hareket ettiğinin kabulüyle maktulün yaşının da küçük olduğu gözetilerek eylemine uyan olası kasıtla yaşı küçük maktülü öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Maktülden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan hukukça geçerli haksız bir fiil bulunmadığı halde, haksız tahrik nedeniyle cezada indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

3) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından “adaletin selametinin gerektirmesi” kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanığın, CMK’nun 150/2 maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, müdafii ücretinin yargılama giderleri arasında gösterilmesi,