Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/260 K.2015/1305

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ

Kasten yaralama, tehdit ve hakaret

1)Sanık .. hakkında mağdur .. yönelik hakaret suçundan verilen ve doğrudan 1.740 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin kesinlik sınırından reddine dair mahkemenin 01.02.2013 tarihli ek kararının 11.02.2013 tarihinde sanık müdafii ve katılan vekiline tebliğ edildiği, katılan vekilinin ek kararın tebliğinden itibaren CMUK'un 315/2. maddesinde belirtilen 1 haftalık süre içerisinde herhangi bir temyiz talebinde bulunmadığı, sanık müdafiinin ise 04.03.2013 havale tarihli temyiz dilekçesinin ek karar yönünden süresinden sonra olduğu anlaşılmakla;

sanık .. müdafiinin hakaret suçu yönünden temyiz talebinin reddine ilişkin mahkemenin ek kararına yönelik süresinden sonraki temyiz talebinin farklı gerekçe ile kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .. mağdur .. yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, elde edilen delillerin sanık .. hakkında mağdur .. yönelik tehdit suçundan mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan sanık .. müdafiinin sanık sıfatıyla teşdide, haksız tahrikin derecesine,