KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2014/2726 E., 2014/3939 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Eylül 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- İştirak halinde kasten öldürme
- Hüküm
- Sanıkların;
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
1) 5237 sayılı TCK'nun 37. maddesi delaleti ile 81/1, 62/1 maddeleri gereğince 25'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 2) 5237 sayılı TCK'nun 37. maddesi delaleti ile 81/1, 62/1 maddeleri gereğince 25'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve...’in maktuller... ve...’i kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, tahrikin varlığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin tahrikin varlığına, TCK’nın 53. maddesinin hatalı uygulandığına,
lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ...müdafiinin delillerin takdirinde hata yapıldığına, sübuta, tahrikin varlığına, aleyhe bozma yasağına uyulmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından “adaletin selametinin gerektirmesi" kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanıklar ...,... ve...’in, CMK’nın 150/2 maddesi uyarınca kendilerine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, müdafii ücretinin yargılama giderleri arasında gösterilmesi hukuka aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2014/2726, K. 2014/3939, 17 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama