Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/2991 K.2014/4914

2-Sanık ... için, 5237 Sayılı TCK.nun 25/1 ve C.M.K. nun 223/3-c maddeleri uyarınca eylemi yasal savunma kapsamında kaldığından Ceza Verilmesine Yer Olmadığına, 3-Sanık ... için, mağdur ...'a yönelik eylemi nedeniyle, 5237 Sayılı TCK.nun 86/1,86/3-e,87/3,62/1 maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası, 4-Sanık ... için, mağdur ...'a yönelik eylemi nedeniyle, 5237 Sayılı TCK.nun 86/2,86/3-e,62/1 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası, CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5-Sanıklar ..., ..., ... ve ... için ayrı ayrı, mağdur ...'a yönelik eylemi nedeniyle, kasten yaralama suçundan kamu davasının C.M.K. nun 223/8 maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1a-Sanık ...’in, mağdur ...’ı kasten silahla yaralama suçu ile ilgili olarak CMK nun 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, CMK nun 231/12 maddesine göre itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, mahallinde itiraz mercii tarafından gereği yapılmak üzere dosyanın bu suç yönünden inceleme yapılmaksızın itiraz merciine gönderilmek üzere CMK nun 264 maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

b-Sanık ...’in 23.11.2012 tarihli duruşmada mağdur sanık ... hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğinden ve davaya müdahil sıfatıyla katılmadığından, mağdur sanık ... hakkında kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

c-Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik olduğu değerlendirildiğinden, tebliğnamedeki temyize konu edilmeyen sanık ... hakkında kurulan hüküm ile ilgili bozma düşüncesi ile ilgili değerlendirme yapılmamıştır.

d-Dosya içeriğine, mevcut delillere ve mahkemenin gerekçesine göre; ani gelişen ve birden çok kişinin katıldığı kavga sırasında sanık ...’in yerden aldığı taşla mağdur ...’ın koluna vurup, kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı, bu yaralanma nedeniyle mağdurun yaşamsal tehlike geçirmediği anlaşılmakla, sanığın kasten silahla yaralama suçundan TCK nun 86/1,3-e, 87/3, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki sanığın yaşamsal tehlikeye neden olacak şekilde kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen eleştiri düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’in suçlarının, sanık ...’ın eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...’in suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, sanık ...’ın silahlı tehdit eylemini meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdiği kabul edilerek hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden,

sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, sübuta, meşru savunma koşullarının varlığına, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, delillerin takdirinde hata edildiğine, sanık ... müdafiinin sübuta, meşru savunma koşullarının varlığına, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, Cumhuriyet Savcısının eksik incelemeye, sanıklar ... ve ...’in suçlarında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, sanık ... yönünden meşru savunma koşullarının oluşmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

1-Sanık ...’ın yaşam hakkına yönelmiş gerçekleşen ve devam eden haksız saldırıyı o andaki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu ile korkutmak amacıyla havaya silahla ateş etme eylemini meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdiği, meşru savunmada aşırıya kaçılmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 25 ve CMK.nun 223.maddeleri uyarınca sanığın beraatına karar verilmesi gerektiğinden, hüküm fıkrasındaki “ CMK nun 223/3-c” ibaresinin “CMK nun 223/2-d” olarak değiştirilmesine, “ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve beraatine” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sanık ... ve sanık ... hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Sanığın, kavga ortamında hedef gözetmeksizin rastgele salladığı demir çubukla mağdurun kafasına bir defa vurduğu, ciddi bir engel hal bulunmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son verdiği, mağdurun bu yaralanma nedeniyle kafasında oluşan ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olan kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte olduğu anlaşılmakla; sanığın hedef gözetme imkanının bulunmaması, darbe sayısı, meydana gelen yaralanmanın niteliği ve sanığın eylemine kendiliğinden son vermesi birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu ve sanığın kasten silahla yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

04/11/2014 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 06/11/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.