Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/3 K.2014/2450

1- Sanıklar Abdullah, Ahmet ve İslim hakkında kurulan hükümler ile sanık B. E. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hüküm yönünden hükmolunan sonuç cezaların tür ve miktarına göre yasal imkan bulunmadığından, CMUK’nun 318. maddesi uyarınca sanıklar müdafiilerini duruşmalı inceleme taleplerinin reddine karar verilmiştir.

2- Sanıklar B. E., Murat, Abdullah, İslim ve Ahmet hakkında kasten öldürme ve bu suça yardımdan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen, 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242, 08.06.2010 gün ve 2010/1-35/140 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda, sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; somut olayda aynı suçlardan yargılanan ve birlikte suç işledikleri iddia edilen sanıklar Murat, Abdullah, İslim ve Ahmet arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu halde, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine, savunmalarının aynı müdafii tarafından yapılması ve sanıklar Murat, İslim ve Ahmet hakkındaki hükümlerin de aynı müdafii tarafından temyiz edilmesi suretiyle CMK’nun 152 ve Avukatlık Kanunun 38. maddelerine aykırı davranılması;

b) Sanıklar ile maktul arasında olaydan hemen önce maktulün işyerinde, maktulün öldürülmesi ile arasında neden-sonuç ilişkisi bulunan bir kavganın yaşandığı, bu kavgada maktul ve sanıklardan bazılarının birbirlerine yönelik eylemlerde bulundukları anlaşıldığından, olaya ilişkin Nizip Asliye Ceza Mahkemesinde görüldüğü anlaşılan dava dosyasının getirtilerek,

olayda ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespiti, ilk haksız hareketin sanıklardan geldiğinin anlaşılması halinde, sanıklar lehine tahrikte dengenin bozulup bozulmadığının araştırılıp, bu hususa yönelik açık talepleri karşılayacak şekilde sanıklar lehine TCK'nun 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının etraflıca tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayini gerektiğinin düşünülmemesi,