Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/321 K.2014/2199

2- Sanık ... yönünden; TCK'nun 25/1. Maddesi uyarınca ceza tertibine yer olmadığı. 3-Sanık ... yönünden; a) 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 53. maddelerine göre 3 yıl hapis cezası, b) 6136 sayılı Yasanın 15/1, TCK'nun 52, 53, 54. maddelerine göre 9 ay hapis 800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 4- Sanık ... yönünden; TCK'nun 86/2, 29, 52/2. maddelerine göre 1.200 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-27.01.2011 tarihli karar müşteki-sanık ...'un yüzüne karşı tefhim edilmiş ise de, T.C. Anayasası'nın 40/2. maddesi, 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 231. maddelerine aykırı olarak, ... yönünden temyiz süresinin "hükmün tebliğinden itibaren" başlayacağı açıklanmaksızın, verilen kararın kesin olduğu belirtilerek, yasa yoluna başvuru şeklinin açıkça gösterilmediği anlaşılmakla, müşteki-sanık ...’un yasal süresinden sonra yaptığı 07.04.2011 tarihli temyiz istemi süresinde kabul edilmiştir.

2- Şikayetçi ...’ın 24.11.2009 tarihli duruşmada sanıklar ... ve eşi ...’den şikayetçi olduğunu beyan ettiği, ... vekili Av. ... ...’ın 11.11.2010 tarihinde müşteki-sanık vekili olarak yazılı beyanda bulunduğu, bu talebin davaya katılma niteliğinde olduğu; şikayetçi ...'ın da şikayetçi olduğu, 27.01.2011 tarihindeki oturumda sanık ...'ın cezalandırılmasını istediği halde katılma konusunda mahkemece bir karar verilmediği anlaşılmış ise de.

Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 21.11.2006 gün ve 2006/2-249-247, 15.07.2008 gün ve 2008/9-95-195, 27.01.2009 gün ve 2008/5-145-8, 19.10.2010 gün ve 2010/9-149-105 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa karara bağlanması mümkün olduğundan, 5271 sayılı CMK’nın 237/2 maddesi uyarınca müşteki ...’ın, sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasına, müşteki ...'un da,

sanıklar ... ve ... hakkında öldürmeye teşebbüs ve yaralama suçlarından açılan kamu davalarına, katılan olarak kabullerine karar verilerek; sanık ...’ın mağdur-katılan ...’u kasten silahla yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından mahkumiyetine, sanık ...’ın mağdur-katılan ...’u kasten yaralama suçundan mahkumiyetine, sanık ...’un mağdur-katılan ...'ı kasten yaralama suçundan mahkumiyetine, sanık ...'e mağdur-katılan ...'ı kasten yaralama suçundan meşru savunma nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'ın suçlarının, sanıklar ... ve ...’ün eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, sanık ... yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği, sanık ... yönünden cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan-sanık ... müdafiinin, sanık sıfatıyla yetersiz gerekçeye, sübuta, meşru savunmaya;

katılan sıfatıyla sanık ...'ün meşru savunma halinde olmadığına, sanık ... hakkında TCK’nın 29. maddesi uyarınca uygulama yapılmaması gerektiğine yönelen, sanık ...’ın ve katılan-sanık ...'un bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında mağdur-katılan ...'ı kasten yaralama suçundan, meşru savunma nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kurulan hüküm yönünden;

Hüküm fıkrasının “2” nolu bendindeki “ceza tertibini yer olmadığına” ilişkin ibarenin, "sanığın beraatine” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile sanık ...'ın mağdur-katılan ...’u kasten silahla yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından mahkumiyetine dair kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-a) Sanık ... hakkında mağdur-katılan ...'ı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa, dosya içeriğine ve mahkemenin kabulüne göre; olay tarihinden önce mağdur ...’ın, sanık ...'u işyerinde tehdit ettiği, olay günü sanık ... ve ...’ü yolda yürürken tesadüfen gördüğü, karşılaştıklarında hiçbir şey söylemeden sanık ...’a vurmaya başladığı, sanık ...'un kendisini korumak ve vücut bütünlüğüne yönelik saldırıyı önlemek amacıyla, saldırıyla orantılı ve eş zamanlı olarak mağdur ...’a yumrukla vurarak karşılık verip basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı olayda; sanığın meşru savunma koşulları altında, o anki hal ve duruma göre saldırıyı defetmek amacıyla yaptığı eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK'nın 25/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/2-d maddeleri gereğince beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Sanık ... hakkında mağdur-katılan ...’u kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Kanun ile değişik 231/5. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramından, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-2009/13 sayılı kararında belirtildiği üzere, yalnızca basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların anlaşılması gerekmektedir. Zarar, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikte zararı kapsamamaktadır.

Dosya kapsamına göre; sabıkasız olması nedeniyle takdiri indirim uygulanıp, kişiliği ve suç işlemekten pişmanlık duyması dikkate alınarak TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca alt sınırdan uygulama yapılarak para cezası hükmolunan sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin değerlendirme yapılırken diğer koşulların varlığının irdelenip tartışılması gerekirken, "müştekinin zararının giderilmediği” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,