Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/3367 K.2015/2806

1-)Sanık ... müdafiinin, sadece sanık hakkındaki mahkumiyet hükümlerini, sanık A.. C..'ın da sadece kendisi hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmü temyiz ettiğinin belirlenmesiyle yapılan incelemede;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, bölge adliye mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yoluna başvurulamayacağının belirtildiği, hüküm tarihine göre sanık ... hakkında mağdur ... yönelik kasten yaralamaya teşebbüs, sanık A..

C.. hakkında mağdur ... yönelik kasten yaralama suçlarından doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları dikkate alındığında, söz konusu hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, sanık A.. C..'ın ve sanık ... müdafiinin bu konudaki temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

2-)Sanık F.. B.. hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..., mağdur ... karşı silahla tehdit suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

3-)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanık müdafiinin 01.04.2013 tarihli duruşmada “lehe olan yasa hükümlerinin uygulanmasını" talep ettiğinin anlaşılması karşısında; hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK’nun 50.maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlardan birisine çevrilip çevrilmeyeceğinin karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı tebliğnamedeki