Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/3404 K.2015/2910

1) Sanık E.'in mağdurlar İ. ve A.'ı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde, ilk haksız davranışın kimden kaynaklandığının anlaşılamaması ve "ulan" şeklinde bir hitaptan sözedilmesi karşısında, TCK’nun 29.maddesi uyarınca asgari oranda indirim uygulanması yerine cezalarda 1/2 oranında indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından; İsmail'i kasten yaralama suçundan kurulan hükümde TCK'nun 86/1,3-e; 87/1-d maddelerinin denetime olanak verecek şekilde bu sıra dahilinde uygulanması gerektiği gözetilmeden, 87/1-son maddesine göre doğrudan 5 yıl hapis cezasına hükmolunması ise sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık E.’in mağdurlar İ. ve A.'ı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına

uygun şekilde suç nitelikleri tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzelterek onama nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,