Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/3537 K.2016/155

1- Sanık hakkında katılan Rafet'e yönelik kasten yaralama suçundan doğrudan verilen adli para cezası miktarı itibarıyla kesin nitelikte olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından katılan vekilinin suç vasfına da yönelik olmadığı anlaşılan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiş; temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içerikleri dikkate alınarak inceleme sanık Halil hakkında katılan Cengiz'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Halil'in katılan Cengiz'i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin suç vasfına ve daha fazla tahrik indirimi yapılması gerektiğine, katılan Cengiz vekilinin ise sanığa indirim sebeplerinin uygulanamayacağına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tebliğname No : 1 - 2013/223007

Sanığın katılan Cengiz'in kızkardeşi olan Gülcan ile evli iken boşandıkları, tekrar bir araya gelmek istediği, ancak başta katılan Cengiz olmak üzere eski eşinin akrabalarının buna yanaşmadıkları, olay günü sanığın katılan Cengiz'i gördüğünde aracını katılanın bulunduğu yere doğru sürdüğü ve hızını alamayarak kaldırıma çıktığı, araçtan inmesini müteakip Cengiz ile boğuşmaya başladıkları, diğer katılan ve bazı akrabalarının da evlerinden dışarı çıkarak sanığı darp ettikleri ve doktor raporunda belirtilen şekilde yaraladıkları, sanığın ise Cengiz'i bıçakla 9 ayrı yerinden yaraladığı, bunlardan iki adedinin hayati tehlike doğuracak tarzda olduğunun anlaşıldığı olayda;

a) Kasten öldürme suçuna teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine en üst sınırdan ceza verilmesi,

b) Katılan Cengiz ve yanındaki kişilerden kaynaklanan haksız davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında TCK’nun 29. maddesinin uygulanması sırasında makul bir indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde 5/8 oranında indirim tatbiki suretiyle eksik ceza verilmesi,

c) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi,

d) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,