Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/3588 K.2014/4608

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık S.mağdur Martin'e karşı eyleminin sübutu kabul edilip, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş olduğundan bozmaya uyularak verilen hükme yönelik olarak sanığın sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanığın aralarında çıkan kavga sırasında, üzerinde bulunan tabanca ile N. bir el ateş ettiği, Nevzat'ın batın bölgesine isabet eden mermi çekirdeğinin, Nevzat'ın vücudundan çıkarak bu sırada yoldan geçmekte olan mağdur Martin'in sağ koluna isabet ettiği, Martin'in yaşamını tehlikeye sokmayacak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralandığı olayda,

Mağdur Nevzat'a öldürme kastıyla bir el ateş eden sanığın, yoldan geçmekte olan mağdur Martin'i olası kastla yaraladığı olayda; Sanığın eyleminin hukuki anlamda tek fiil sayılması gerektiği ve bu suretle, tek olan eylem sonunda hem mağdur Martin'e karşı olası kastla yaralama suçunun, hem de mağdur Nevzat'a karşı kasten öldürme suçuna teşebbüsün meydana geldiği ahvalde kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükmünün onanarak kesinleştiği anlaşıldığından, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2012/1-1569 esas, 2013/575 karar sayılı ilamı doğrultusunda bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 44. maddesinin

uygulanması ve meydana gelen suçların en ağırından ceza verilmesi, diğer dava ile ilgili olarak ise "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek ayrıca olası kastla yaralama suçundan da hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,