Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/3690 K.2014/4980

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 12.10,2010 gün, 2010/1-164 Esas, 2010/193 Karar sayılı karan gereğince mahkemenin istemiyle Baro tarafından görevlendirilmiş olan zorunlu müdafiiye yapılan tefhim, kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar edilmeyen sanık İrfan açısından temyiz süresini başlatmayacağından, sanık İrfan hakkındaki hükmün, sanık İrfan’ın gıyabında verilen karara yönelik temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek, sanık İbrahim hakkındaki hükmün ise sanık İbrahim müdafiinin temyizi nedeniyle incelenmesinde;

1) Gerekçeli kararın Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 232.maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması, gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açıkça gösterilmesi, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ve bunun nitelendirilmesi gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) 765 Sayılı TCK ile 5237 Sayılı TCK'nın ilgili bütün hükümlerinin uygulanıp sonuç cezaların tespiti ile lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanık İbrahim hakkında aleyhe temyiz edilmeyen önceki hükümde 3 yıl 4 ay hapis cezası tayin edildiği halde, bozmadan sonra CMUK'un 326/son maddesi uyarınca 3 yıl 8 ay hapis cezası belirlenmesi,