Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/375 K.2014/2380

2- Katılan ...'ı Silahla Tehdit Suçundan TCK'nun 106/2, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme ve mağdur ... silahla tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiilerinin suç niteliğine, silahlı tehdit suçunda temel ceza tayin edilirken alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine yönelen, katılanlar...ve ... vekillerinin suç niteliğine, TCK'nın 62. maddesi uyarınca uygulama yapılmaması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1-Sanık ... hakkında mağdur ... silahla tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanık ...'ın belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,

TCK'nın 53. maddesinin uygulandığı bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, "sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/1-a,b,c,d,e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın ise 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

a) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...'ın olay günü dere boşluğunda bulunan yol kenarındaki otları biçerek traktörüne yüklediği, bu sırada dere boşluğunu telle çeviren ve sahiplenen maktul ...'in olay yerine geldiği, “bu otlar bana lazım değilmi de sen biçiyorsun” dediği, çıkan tartışma sırasında maktulün kendisine küfür etmesine sinirlenen sanığın, elinde bulunan dirgen ile maktule birden fazla defa vurarak ölümüne neden olduğu olayda; maktulden kaynaklanan haksız hareket nedeniyle verilen cezada 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesi uyarınca asgari düzeyde indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

b) Sanığın belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya

kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi,