Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/3905 K.2014/5388

1-a)Mağdur ...’nın 05.06.2012 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında davaya katılma ve sanık hakkında verilen hükmü temyize hakkı bulunmadığından, mağdur vekilinin temyiz talebinin CMUK’nun 317.maddesi,

b)Sanık müdafiinin süresinden sonra yapmış olduğu duruşmalı inceleme talebinin CMUK’nun 318.maddesi,

Uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2) Oluş, kabul ve dosya kapsamından; mağdurun ısrarla sanık ile arasında husumet bulunmadığını, sanığın tedavi gördüğü için işe gelmediğini, işyeri sahibinin yeğeni olduğundan maaşı ve sigortasının yattığını beyan ettiği anlaşılmakla, mağdurdan sanığa yönelen hukukça geçerli haksız bir fiil bulunmadığı halde, mağdur tarafından sanığın işten ayrılmasına neden olan tartışma sırasında yapılan hakaret eyleminden bahisle haksız tahrik hükümlerinin uygulanarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3)Tanık ...'un olayın başından beri sanığı engellemeye çalışmasına rağmen, sanık ...’ın mağdur ...’yı, sağ 5-6.kosta hizasında midklavikular hatta ve sol yanağında olacak şekilde bıçak ile yaraladığı, tanık Mevlüt’ün sanığı tuttuğu sırada mağdurun kaçmaya başladığı, tanığın elinden kurtulan sanığın mağduru elinde bıçak olduğu halde kovaladığı, tanığın da peşlerinden koştuğu ve ekip arabasını görünce polislere sanığı göstermesi üzerine polislerin sanığı yakaladığı,

bu sırada mağdurun da yoldan geçen bir araca binerek hastaneye gittiği, mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun belirlendiği anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35.maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

4)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’yı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin delillerin takdirinde hata yapıldığına, eksik incelemeye, vasfa vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından “adaletin selametinin gerektirmesi” kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanığın, CMK’nun 150/2 maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, müdafii ücretinin yargılama giderleri arasında gösterilmesi hukuka aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,