KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2014/4192 E., 2014/4423 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama, tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, hakaret, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma.
- Hüküm
- 1- Sanık ...: a- Katılan mağdur ...'yı kasten yaralama suçundan TCK.nun 25 ve CMK.nun 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine,
Karar Metni
587 kelime·3 dk okuma·2 bölüm
b- Katılan mağdurlar ..., Asiye ve
...'yı silahla tehdit suçundan
TCK.nun 106/2-a, 43/2 madde fıkrası delaleti
ile 43/1, 62/2 maddeleri uyarınca neticeten
1 yıl 13 ay hapis cezası ile
cezalandırılmasına.
2- Sanık ...: a- Katılan mağdur
...'ı kasten yaralama suçundan
TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 62/1 maddeleri
uyarınca neticeten 1 yıl 16 ay 3 gün hapis
cezası ile cezalandırılmasına.
b- Katılan mağdur ...' a eylemi
nedeniyle TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d,
29, 62/1 maddeleri uyarınca neticeten 3 yıl 9
ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.
c- 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan
6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62/1,
52/2.maddeleri uyarınca neticeten 10 ay hapis
ve 500.TL adli para cezası ile
cezalandırılmasına.
d- Katılan mağdur ...'a yönelik
hakaret suçundan TCK.nun 129/3 ve
CMK.nun 223/3-c maddeleri uyarınca ceza
verilmesine yer olmadığına.
e- Katılan mağdur ...'ı kasten
yaralama suçundan CMK.nun 223/2-c madde
uyarınca beraatine.
f- Katılan mağdur ...'a hakaret
suçundan CMK.nun 223/2-e madde uyarınca
beraatine.
3- Sanık ...: a- Genel güvenliği
kasten tehlikeye sokma ve silahla tehdit
suçlarını tek fiil ile işlediği sabit olduğundan
TCK.nun 44/1 madde uyarınca katılan
mağdurlar ..., Asiye ve ....
Karlı'yı silahla tehdit suçundan TCK.nun
106/2-a, 43/2 maddesi delaleti ile 43/1, 62/2.
uyarınca neticeten 1 yıl 13 ay hapis cezası ile
cezalandırılmasına,
b- Katılan mağdur ...'ya hakaret
suçunu işlediği sabit olmuş ise de, olay
tarihinde birbirlerine karşılıklı olarak hakaret
ettikleri anlaşılmakla, TCK.nun 129/3 ve
CMK.nun 223/3-c madde uyarınca ceza
verilmesine yer olmadığına.
4- Sanık ...: Katılan mağdur
...'yı kasten yaralama suçundan
CMK.nun 223/2-e madde fıkrası bendi
uyarınca beraatine.
5- Sanık ...: Katılan mağdur Hacı
Ülfet Karlı'yı kasten yaralama suçundan
CMK.nun 223/2-e madde fıkrası bendi
uyarınca beraatine.
6- Sanık ...: Katılan mağdur Hacı
Ülfet Karlı'yı kasten yaralama suçundan
CMK.nun 223/2-e madde fıkrası bendi
uyarınca sanığın beraatine.
7- Sanık ...: Katılan mağdur
...'ı kasten yaralama suçundan
TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 62/1 maddeleri
uyarınca neticeten 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.
TALEP EDEN
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2012 gün, esas 2011/55, karar 2012/42 sayılı kararı ile; mağdur müdahil sanık... hakkında mağdurlar....’yi kasten silahla yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından mahkumiyet, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur sanık ...’yı kasten yaralama suçlarından beraat, sanık ... hakkında mağdur sanık ...’ya hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği,
mağdur müdahil sanık ... vekili tarafından 30.03.2012 tarihli dilekçe ile sadece mağdur müdahil sanık... hakkında mağdurlar....’yi kasten silahla yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin sanık sıfatıyla temyiz edildiği,
müdahil sıfatıyla ..., ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından verilen beraat, sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler ile ilgili olarak temyiz istemi bulunmamasına rağmen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 19.02.2013 tarihli tebliğnamede, mağdur müdahil sanık...’e karşı işlenen ve temyiz konusu edilmeyen hükümler ile ilgili olarak da görüş bildirildiği, görüş bildirilen hükümler temyiz edilmediğinden bu görüşlerle ilgili olarak ilamda değerlendirme yapılmasının gerekmediği, tebliğnamede temyize konu hükümler olarak gösterildiğinden,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2014/4192, K. 2014/4423, 14 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama