Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/4520 K.2015/3832

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nun 152/2-a-son maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan verilen temel cezanın iki kat artırılması yerine hesap hatası sonucu bir kat artırım yapılması karşısında, 6545 sayılı Kanunun bu suç yönünden lehe bir düzenleme getirmediği dikkate alınarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktül ..'ye yönelik nitelikli öldürme, nitelikli yağma, nitelikle mala zarar verme ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezaları azaltıcı bir neden bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, nitelikli öldürmenin kabulü halinde yağmadan ceza verilemeyeceğine, teşdidin yersiz olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de,