Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/4586 K.2014/5299

Sanık ...- ...'yu öldürmeye yardım etmekten 5237 sayılı TCK 81, 39/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına - ...'yu kasten öldürmeye teşebbüse yardım eden olarak katılmaktan 5237 sayılı TCK 81, 35/2, 39/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ,

1- Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi sanık ... hakkında "kasten öldürme" ve "öldürmeye teşebbüs"; Sanık ... hakkında ise "öldürmeye yardım" ve "öldürmeye teşebbüse yardım" dan kurulan hükümler yönünden yapılmışıtır.

2- Dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ...’in kardeş, maktul ...’ın ise mağdur ...’un babası olduğu, ...’nün, olaydan yaklaşık dört ay önce, ...’ın kızıyla evlenmek istediği, ancak bu isteğinin geri çevrilmesinin ardından taraflar arasında çekişme oluştuğu, aynca sanıkların kardeşi tanık ...’nın da ...’ın kızı, Uğur’un ise kardeşi tanık İsa ile evli olduğu, çiftin geçimsizliklerinin aileye de yansıdığı, olay günü yine aralarında çıkan tartışma sırasında İsa’nın ...’yı darp ettiği, bunun üzerine, ...’nın hemen karşı tarafta yer alan sanıkların evine doğru yürüdüğü,

akabinde ...'ın yanında Uğur da olduğu halde ...'nın peşinden koştuğu bu sırada ...’nün maktul ve mağduru hedef alarak en az sekiz el ateş ettiği, aynı anda ... ’un da ani gelişen olay karşısında tabancasını çekerek vaziyet aldığa ancak silahını kullanmadığı, açılan ateş sonucu maktulün sağ göğüs ve sağ bacak bölgesine aldığı isabetler sonucu öldüğü, mağdurun ise sol ayağından aldığı tek isabetle yaralandığı olayda,

A) Sanık ...'un “kasten öldürme” ve “öldürmeye teşebbüs” suçlarından kurulan hükümler yönünden,

12 ile 18 yılı aralığında hapis cezası ile 1/4'ten 3/4’e kadar ceza indirim öngören TCK’nın 29. maddesinin uygulanması sırasında, hangi tarafın önce silah çektiğinin kanıtlanamaması karşısında, maktul ve mağdurun haksız tahrik oluşturan davranışlarının ulaştığı boyut dikkate alındığında, Mahkemece, “kasten öldürme” suçunda 14 yıl hapis cezasına hükmedilmesinde, “öldürmeye teşebbüs” suçunda ise 1/2 oranda indirim yapılmasında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin, her iki suç yönünden de asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine ilişkin bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

B) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un “kasten öldürme” ve “öldürmeye teşebbüs” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafİİnin suç niteliğine; katılanlar vekilinin suç niteliğine, Cumhuriyet Savcısının haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerekitğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

a) Sanık ...’un “kasten öldürme” suçundan kurulan hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

aa) Sanık ...'un “öldürmeye teşebbüs” suçundan kumlan hüküm yönünden,

9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK’nın 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, makul bir ceza yerine, yazılı biçimde 9 yıl hapis cezasına hükmetmek suretiyle eksik ceza tayini,

bb) Sanık ...’un “öldürmeye yardım” ve “öldürmeye teşebbüs” suçlarından kurulan hükümler yönünden,

Sanık ...’un, sanık ...'nün işlemiş olduğu “kasten Öldürme” ve “öldürmeye teşebbüs” suçlarına “fail” veya “yardım eden” sıfatları ile katıldığına ilişkin mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığından, her iki suçtan da ayrı ayrı beraatı yerine, delilerin takdirinde yanılgıya düşülerek, ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesi,

cc) Sanıklar ... ve ...'un “6136 sayılı Kanuna muhalefet” suçları yönünden,

Mahkemenin, 31.05.2011 gün ve 18/253 sayılı hükmünün sanıklar tarafından temyiz edildiği, Dairemizin 16.10.2012 gün ve 2846/7618 sayılı kararında ise tüm suçlara ilişkin hükümlerin bozulması nedeniyle mahkumiyet kararlarının kesinleşmediği anlaşıldığı halde, bu suçlarla ilgili hüküm kurulmaması suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 225. maddesine aykırı davranılması,