Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/4728 K.2014/5240

1- Mağdur Yahya vekilinin 29.11.2012 tarihli dilekçesi ile sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçmiş olması ve mağdur Yahya'nın katılan sıfatının son bulması karşısında vekilinin katılan sıfatı ile temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Erkan'ın, mağdur Yahya’ya yönelik eyleminin sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre; sanığın, bıçak ile mağdurun karın, sırt, göğüs, sol el, sol baldır, sol dirsek bölgelerine 15 kez vurduğu, göğüs soldaki yaranın dalak, mide ve diafragma yaralanmalarına, batındaki altı yaradan ikisinin ayrı ayrı karın boşluğuna nafiz olup ince bağırsak yaralanması sonucu yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu olayda; sanığın 155'i arayarak yardım istediği ve olay yerine emniyet görevlilerinin ve ambulansın gelmesini sağladığı, onlar gelinceye kadar olay yerinden ayrılmadığı, mağdurun çağrılan ambulansla hastaneye kaldırılarak ölüm sonucunun gerçekleşmesinin önlendiği olayda;

Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, sanık icra hareketlerini tamamlayıp neticenin meydana gelmesini önlediğinden, eyleminin öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesi gerekmekle beraber, 5237 sayılı TCK.nun 36.maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükmü göz önünde tutularak ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araç, suç konusunun önem ve değeri, kasta dayalı kusurun ağırlığı hususları dikkate alınarak, temel ceza üst sınırdan belirlenerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine, kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,