Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/4748 K.2015/2981

1-) Sanığın akıl hastası olması kusurluluğu ortadan kaldırmakla birlikte suçun oluşmasını engellemeyeceğinden, Ceza Genel Kurulu’nun ve Dairemizin yerleşik içtihatları doğrultusunda, mahkemeye gelmemiş olan sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK’nun 223/son. maddesi paralelinde hüküm içeren 5271 sayılı CMK’nun 193/2. maddesinin, iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi veya fiilin suç olmaktan çıkarılması hallerine özgü olarak, eylemin ilk bakışta suç oluşturmadığı ve derhal beraat kararı verilmesi gereken hallerde uygulanabileceği;

bu bağlamda, belirtilen durumlar dışında, dosyadaki deliller değerlendirilerek beraat kararı dışında bir karar verilebilmesi için sanığın mutlaka sorgusunun yapılması gerektiği düşünülmeden, sanığın savunması alınmaksızın ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2-) Kabule göre de, Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 13.02.2013 tarihli sağlık kurulu raporuna göre; kendisinde paranoid şizofreni tespit edilen sanığın, önceki rapor ve tedavi evraklarının araştırılıp eklenmesi suretiyle adli tahkikat dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek Gözlem İhtisas Dairesi'nde müşahadeye tabi tutulması, buradan alınacak rapor ile birlikte Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'ndan, suç tarihi ve şimdiki hali itibariyle, akli durum ve cezai ehliyeti konusunda 5237 sayılı TCK'nun 32.maddesi kapsamında rapor aldırılması,

Gözlem İhtisas Dairesi’nin raporu ile 4. İhtisas Kurulu'nun raporları arasında çelişki bulunması halinde, sanığın Adli Tıp Genel Kurulu'na sevk edilerek, muayenesi yapıldıktan sonra buradan rapor aldırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin raporu ile yetinilerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,