Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/475 K.2015/1770

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ

Kasten öldürmeye teşebbüs, öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme, kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım, kasten silahla yaralama,

1-a-)Mağdur sanık ..’in 15.09.2009 tarihli oturumda şikayetçi olmaması karşısında, müdafiinin yasal süresinden sonra mağdur vekili olarak yaptığı temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca,

b-) Hükmolunan ceza miktarı gözönüne alınarak sanık .. müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi gereğince,

Reddine karar verilmiştir.

2-) Sanık ..'in katılan ..’u kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirmeden, sanık ..'in katılan ..'u kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ..’ı kasten silahla yaralama suçlarından, sanıklar .. ve ..'in katılan ..'u kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan, sanık ..'un mağdur ..’i kasten silahla yaralama suçundan mahkumiyetlerine ilişkin kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar .., .., .. ve ..'in suçları ile sanık..'un eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık .. ve müdafiinin sübuta, sanık .. müdafiinin beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilk haksız hareketin karşı taraftan geldiğine, sanık .. müdafiinin sübuta, meşru savunmaya, TCK’nun 29 ve 62. maddelerinin uygulanması gerektiğine, sanık .. müdafiinin yetersiz gerekçeye, sübuta, haksız tahrikin varlığına, TCK'nun 62. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A-) Sanık .. hakkında mağdur ..'ı kasten silahla yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-) Sanık ..'in katılan ..’u kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirmeden, sanık ..'in katılan ..’u kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, sanıklar .. ve ..'in katılan ..'u kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan, sanık ..'un mağdur ..'i kasten silahla yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden;

Oluşa, dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre; olay tarihinde katılan sanık .. ve arkadaşı ..

Antalya İline gittikleri, kız arkadaşları .. ve .. ile gezdikleri sırada sanık .. ile karşılaştıkları, ..’nin saç kesim stiline .. gülmesi üzerine çıkan tartışmanın araya girenler tarafından yatıştırıldığı, olay yerinden ayrılan ..’un, arkadaşları olan sanıklar ..., .. ve ..'a haber verdiği, dört sanığın da ellerinde bıçaklar olduğu halde .. etrafını çevirerek saldırdıkları, sanık ..’ın, akciğerde ve kalpte keşi oluşturacak ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde göğüs bölgesinden .. yaraladığı, kendisine engel olmak isteyen .. de bıçakladığı,

bu sırada .. üzerinde taşıdığı maket bıçağını savurarak .. basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı olayda;

a-) Sanıklar .., .., .. ve ..'ın TCK'nun 37/1. maddesi kapsamında eylem ve irade birliği içerisinde hareket ederek mağduru öldürmeye teşebbüs ettiklerinin anlaşılması karşısında, tüm sanıkların fail olarak ayrı ayrı cezalandırılmaları gerekirken, sadece ..’ın fail olarak, ..'un azmettiren, .. ve ..’ın ise yardım eden olarak kabul edilmeleri suretiyle hükümler kurulması,

b-) Meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alındığında, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi uyarınca, alt sınır ile üst sınır arasında makul bir ceza verilmesi yerine, yazılı şekilde 9 yıl ceza verilerek eksik cezalar tayini,

c-) Mağdurdan, sanıklara yönelen haksız tahrik oluşturan söz ve davranış bulunmadığı halde, sanıklar .. ve .. verilen cezalarda TCK'nun 29. maddesinin uygulanması,

d-) Sanık .. hakkında kasten silahla yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanığın, kendisine karşı gerçekleşen ve devam eden haksız saldırıyı o andaki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defettiği, eylemini meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdiği, meşru savunmada aşırıya da kaçmadığı anlaşılmasına rağmen, TCK'nun 25. ve 5271 sayılı CMK'nun 223/2-d maddeleri uyarınca beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi.