Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/5092 K.2014/5437

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık G. (A.) Tepe'nin mağdur Niyazi'yi kasten öldürmeye teşebbüsünün sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin haksız tahrikin derecesine ve ceza miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Olay tarihinde, sanığın mağdur Niyazi ile resmi nikahla evli olmadığı halde, hakkında TCK'nun 81/1 maddesi yerine TCK'nun 82/1-d maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre ise; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin yargılama gideri olarak sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,