KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2014/526 E., 2014/1888 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, konut dokunulmazlığının ihlali, kasten öldürmeye teşebbüse yardım, kasten yaralamaya yardım
- Hüküm
- Sanık ... için;
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
1-(Müşteki ...'e yönelik) 5237 sayılı TCK'nun 86/1,86/3-e, 87/3 maddeleri gereğince 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına. 2-(Müşteki ...'e yönelik) 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına. 3-6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis ve 1000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına. 4-5237 sayılı TCK'nun 116/4. maddesi gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. Sanık ... ve Sanık ... için; kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım ve kasten yaralamaya yardım suçları sabit görülmediğinden CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Dosya kapsamına göre; sanığın silahlı saldırısı sonucu mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/1 maddesi uyarınca hüküm kurulurken alt ve üst sınırlar arasında üst sınırdan ceza tayini yerine yazılı şekilde 2 yıl hapis cezası tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un mağdurlar ... ve ...'ya yönelik "kasten yaralama", "6136 sayılı Yasaya aykırılık" ve "konut dokunulmazlığını ihlal" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, haksız tahrikin ve takdiri indirim nedeninin bulunmadığı gerekçeleri ile açıklanmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve kasten yaralama suçlarından elde edilen delillerin her türlü kuşkudan uzak, mahkumiyetlerine yeter,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2014/526, K. 2014/1888, 25 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama