KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2014/5342 E., 2015/3092 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mayıs 2015
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ
Kasten öldürmeye teşebbüs, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
1-Sanık ... hakkında, mağdur ... yönelik mala zarar verme suçundan doğrudan verilen 1.000 TL Adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'nun 305/1 maddesi gereğince kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2- Sanık ... hakkında, mağdur .. karşı konut dokunulmazlığın ihlal suçundan, CMK'nun 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, aynı Yasanın 231/12 maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından inceleme dışı bırakılmıştır.
3- Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık .. ile tanık .. sözlü olduğu, olay günü alkol alan .. mağdur .. ile birlikte onun evine gittiği, bu durumu öğrenen sanığın mağdurun evine tanıklarla beraber geldiği, evin penceresinden mağdur ile .. çıplak olarak görmesi üzerine, camdan evin içerisine girerek mağduru bıçakla sırt bölgesinden göğüs boşluğuna nafiz olmayan, batından ise batına nafiz ince bağırsak yaralanmasına neden olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, tanıkların araya girmesiyle eylemine son verdiği olayda;
A-TCK'nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde makul bir ceza yerine 10 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,
B- Mağdurun, rızaya dayalı olarak sanığın sözlüsüyle alkol alıp aynı evde çıplak olarak bulunmasının, sanık lehine haksız tahrik sebebi olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeksizin yasal olmayan gerekçelerle sanık lehine TCK'nun 29. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini.
Aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2014/5342, K. 2015/3092, 12 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama