Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/5464 K.2015/2009

Kanuna muhalefet Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdur kasten yaralama, sanık mağdur kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık yönüden cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, sanık yönünden takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin sanık İdris'in suçu silahla işlemediğine, sanık öldürme kastı bulunmadığına,

TCK'nun 27/1. maddesi uyarınca cezasından indirim yapılması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği,

bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bölümünde yer alan ve sanıktahsiline karar verilen 561,00 TL müdafii giderinin çıkartılmasına ve "toplam 608,00 TL" ibaresinin "toplam 47,00 TL" olarak, yine sanık tahsiline karar verilen 561,00.