Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/5535 K.2015/2071

1) Sanık , sanık mağdur yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmü temyize yetkisi olmadığından bu yöndeki temyiz talebinin CMUK'nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 2) Sanık hakkında mağdur öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde, TCK’nun 62. maddesinin uygulanmamasına dair mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık maktül kasten öldürme ve mağdur kasten yaralama, sanık mağdur öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliklerini tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Kenan müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sair hususlara, sanık ve müdafiinin sübuta, meşru müdafaaya, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıklar tanık ait büfede alkol aldıkları sırada tanık ile birlikte gelen maktül sanık argo ifadelerle selam verdiği, maktülün, oğlu için söylediği sözlere kızan sanık maktülle tartışmaya başladığı, kavgaya dönüşen tartışmanın büfenin dışında da devam ettiği, olay yerine gelen mağdur kavgaya dahil olduğu, maktulü, göğüs bölgesine bıçakla vurarak öldürdüğü, ise bıçakla mağdur sol dirsek ve sol göğüs bölgelerine vurarak hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı da sol göz, sol zigoma, burun ve sağ kol bölgelerinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda;

A) Sanık maktül kasten öldürme ve mağdur kasten yaralama, sanık mağdur öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerde, her iki sanık lehine asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

B) Sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümde TCK'nun 62. maddesi uygulandığı halde, mağdur yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde bu kez anılan hükmün uygulanmaması suretiyle çelişkiye yol açılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ile sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık maktul kasten öldürme suçu yönünden re’sen de temyize tabi bulunan hüküm ile diğer hükümlerin,

06/04/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık müdafii Avukat yokluğunda 09/04/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.