KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2014/572 E., 2014/2000 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mart 2014
- Tebliğname No
- 1 - 2013/84366
- Mahkemesi
- Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi ve no
- 18/01/2013, 2012/15 (E) ve 2013/9 (K
- Suç
- Kasten öldürme
Karar Metni
358 kelime·2 dk okuma
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eyleminin sübutu kabul, taktire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği taktir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, Ancak;
1-Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ile maktulün olay öncesinde birbirlerini tanıdıkları, aralarında herhangi husumetin tespit edilemediği, olay günü sanık ile maktulün avlanmak için maktule ait araçla seyir halinde bulundukları, aracı maktulün kullandığı, sanığın da sağ ön yolcu koltuğunda oturduğu, sanığın av tüfeğini aracın sağ ön kapısının camını açarak dışarı çıkarttığı, bu şekilde giderken tavşan gördükleri, maktulün tavşanın üzerine doğru aracı sürmek istediği sırada, aracın yoldan çıktığı ve yol kenarında bulunan ağaçların dallarına çarptığı, aracın sağ dikiz aynasının kırıldığı,
sanığın av tüfeğini aracın arka koltuğuna bırakmak için araç içine almaya çalıştığı sırada av tüfeğinin patladığı ve aracı kullanan maktulün sağ koltuk altından aldığı isabetle av tüfeği toplu giriş yaralanmasına bağlı olarak öldüğü, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğini gösterir her türlü kuşkudan uzak yeterli kanıt bulunmadığı, ancak sanığın av tüfeğinin patlayıp maktulün isabet alabileceğini öngörmesine rağmen eylemine devam ettiği ve istemediği halde ölümün gerçekleştiği olayda;
sanığın eylemine uyan bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan TCK'nun 85/1, 22/3, 62/1 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,
2- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin düşünülmemesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2014/572, K. 2014/2000, 31 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama