Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/5905 K.2015/1395

1-) Katılan..'ın sanık .. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan davaya katılmaya ve kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi olmadığından, vekilinin temyiz isteminin bu suç yönünden CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-) Sanık .. hakkında katılan ..'ı kasten silahla yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu ile katılana karşı eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık miüdafiinin meşru savunmaya, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden TCK'nın 51 ve CMK'nın 231. maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1-) Sanık .. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-) Sanık .. hakkında katılan ..'ı kasten silahla yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdur .. ve sanık .., aynı köyde ikamet ettikleri, 2004 yılında sanık ..’in babası .. muhtar seçildiği, 2005 yılında köy muhtarı .., köy harman yerine tecavüz ettiği gerekçesiyle mağduru şikayet ettiği, bu şikayet nedeniyle mağdurun yargılandığı, 29.03.2009 tarihinde .. yeniden muhtar seçildiği,

mağdurun 30.03.2009 günü karşılaştığı .. küfür ettiği, “İşin sonuna geldik, senin muhtarlığını da yakarım, seni de yakarım” diyerek tehdit ettiği, .. bu olayı oğlu .. anlattığı, olay günü mağdurun halk otobüslerinin bulunduğu otogarda gördüğü sanığın yanına yaklaşarak küfrettiği, “size burada huzur yok” diyerek tehditkar tavırlarını sürdürdüğü, bu nedenle çıkan tartışmayı otogarda bulunanların ayırdığı, bu sırada mağdurun kendisinin üzerine yürüdüğünü gören sanığın yanında taşıdığı silahı çıkartarak ateş etmeye başladığı,

batın ve sol dirsek bölgelerinden mide, duadenum, ince barsak ve mezoda rüptür oluşturacak, hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde iki isabetle mağduru yaraladığı, mağdurun otogar duvarından atladıktan sonra yere düştüğü olayda;

a-) Kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan bölge, atış sayısı, yaraların yeri ve niteliği ile mağdurun otogar duvarından atlayarak kaçması nedeniyle sanığın eylemini tamamlayamaması dikkate alındığında açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, kasten öldürme suçuna teşebbüsten cezalandırılması yerine suç niteliğinin tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-) Duruşmalarda kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine karar verilmemesi,

c-) Kabule göre de;

Mağdurdan gelen ve haksız tahrik oluşturan davranışların sürekliliği gözönüne alınarak 1/4 ile 3/4 oranları arasında cezadan indirim öngören TCK'nın 29. maddesinin uygulaması sırasında, cezada alt ve üst sınırlar arasında makul bir indirim yapılması yerine, yazılı biçimde 1/4 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza verilmesi,