Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/5967 K.2015/958

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ

Kasten öldürmeye teşebbüs

1) Sanığın eylemine uyan kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nun 81, 35, 62 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, karar gerekçesinde sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği denildiği halde, hüküm fıkrasında TCK’nun 81, 62 maddeleri uyarınca hüküm kurularak fazla ceza tayini, önceki hükmün sanık tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle sonuç cezada CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesi zorunluluğu karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ....’ın mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin delillerin takdirinde hata yapıldığına, eksik incelemeye, vasfa vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından “adaletin selametinin gerektirmesi” kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanığın, CMK’nun 150/2 maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, müdafii ücretinin yargılama giderleri arasında gösterilmesi hukuka aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,