KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2014/6107 E., 2015/4358 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Temmuz 2015
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs- Mala zarar verme- 6136 sayılı Kanun'a muhalefet
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
1-a)Katılan ...’ın yokluğunda verilen hükmü, CMUK'nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra katılan tarafından 04.10.2013 havale tarihli dilekçesi ile temyiz edildiği anlaşılmakla, yasal süresinden sonraki temyiz isteminin,
b) Sanıklar ... ile ...’in katılan ...’e karşı mala zarar verme suçundan doğrudan verilen 1500 TL ve 1220 TL para cezaları miktarları itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 6217 sayılı Kanun ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından sanıklar müdafiinin bu suçlarla ilgili temyiz istemlerinin,
c) Katılanlar ... ve ... vekili Av. ...’ın katılan ...’u davada temsile yetkili bulunduğuna dair dosya içerisinde vekaletname ya da baro görevlendirme yazısı bulunmadığından bu kişi yönünden yapmış bulunduğu temyiz isteminin, CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2-Sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ... ile ...'ya karşı kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından mahkumiyet, katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraat, sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'ya karşı kasten öldürmeye teşebbüse yardım ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyize gelince;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ... ile ...’a karşı kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...’e karşı kasten öldürmeye teşebbüs,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2014/6107, K. 2015/4358, 7 Temmuz 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama