Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/6307 K.2015/2210

Sanık müdafiinin dilekçesinin kapsamına göre sadece bu sıfatla temyiz talebinde bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede; 1- Sanık hakkında mağdur yönelik, sanık hakkında ise mağdur yönelik kasten yaralama suçlarından doğrudan verilen adli para cezalarının miktarları bakımından kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, müdafiilerinin, bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdur "kasten öldürmeye teşebbüs", mağdur "kasten yaralama", "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezalan azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Mağdur yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde "silahla" yerine "eşine karşı" işlendiğinin belirtilmesi ve uygulama maddesinin "TCK’nun 86/3-e" yerine "TCK'nun 86/3-a" maddesi olarak gösterilmesi, Kanuna aykırıysa da bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiyi dayanılarak,