Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/6327 K.2015/213

Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık M..

A..’ın Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2005 tarih, esas 2003/213, karar 2005/225 sayılı kararı ile 05.07.2003 tarihinde işlemiş olduğu bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla öldürme suçundan 5237 sayılı TCK nun 82/1-h, 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası, geceleyin bina dahilinde hırsızlığa teşebbüs suçundan 765 sayılı TCK.nun 492/1, 61, 522, 59 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı, sanık müdafii, müdahil vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyizi üzerine yapılan inceleme sonunda.

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 26.04.2006 tarih, esas 2005/3495, karar 2006/1644 sayılı ilamı ile öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanmasına, hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükmün ise sanığın geceleyin konutta yağmaya teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği gerekçesiyle bozulduğu,

Mahkemece bozmaya uyularak verilen 21.09.2010 tarih, esas 2010/171, karar 2010/355 sayılı kararda öldürme suçundan kurulan hüküm kesinleşmiş olduğundan bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, yağmaya teşebbüs suçundan ise 5237 sayılı TCK.nun 149/1-d,h, 35, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hükümlü hakkında yağmaya teşebbüs suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının 14.06.2005 tarih, esas 2003/213, karar 2005/225 sayılı kararı ile öldürme suçundan verilen ve 24.06.2006 tarihinde kesinleşen müebbet hapis cezası ile 765 sayılı TCK.nun 68, 73 maddeleri uyarınca toplanmasına ve hükümlünün 6 ay geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, verilen bu kararın Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.04.2011 tarih, esas 2011/2971, karar 2011/2427 sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2014 tarih, 2014/225929 sayılı yazısı ile "hükümlü hakkında Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesince sadece yağmaya teşebbüs suçundan yapılan yargılama sonunda 21.10.2010 tarih, esas 2010/171, karar 2010/355 sayılı kararda hükümlünün yağmaya teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği, yağmaya teşebbüs suçundan verilen cezanın daha önce suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla öldürme suçundan verilen ve 24.06.2006 tarihinde kesinleşen ceza ile 765 sayılı TCK.nun 73. maddesi uyarınca toplanmasına bu aşamada karar verilemeyeceği,

yağmaya teşebbüs suçundan verilen cezanın kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında toplama kararı verilebileceği" gerekçesiyle onama kararının kaldırılması gerektiğine yönelik itirazda bulunulduğu.

05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Kanunun 99. Maddesiyle, 5271 sayılı Kanunun 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle, 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderilmiş olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçesi yerinde görülmekle İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizce sanık M.. A.. hakkında verilen Dairemizin 20.04.2011 tarih, esas 2011/2971 karar 2011/2427 sayılı Onama kararının KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği görüşüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık M.. A..'ın yağmaya teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin usule, eksik incelemeye, sübuta, ceza miktarına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık müdafiinin sübuta, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, ceza miktarına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezası belirlendikten sonra, cezaların toplanmasına 765 sayılı TCK.nun 68-77. maddelerindeki ilkelere göre karar verilmesi gerekmektedir.

Buna göre somut olaya bakıldığında. Sanığın 05.07.2003 tarihinde işlemiş olduğu bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla öldürme ve yağmaya teşebbüs suçlarından almış olduğu müebbet hapis ve 2 yıl 6 ay hapis cezasının toplanmasına 765 sayılı TCK nun 73 maddesi uyarınca karar verilmesinin zorunlu olduğu,

ancak sanık hakkında Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesince sadece yağmaya teşebbüs suçundan yapılan yargılama sonunda 21.09.2010 tarih, esas 2010/171, karar 2010/355 sayılı kararda sanığın yağmaya teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği, yağmaya teşebbüs suçundan verilen cezanın daha önce bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla öldürme suçundan verilen ve 24.06.2006 tarihinde kesinleşen ceza ile 765 sayılı TCK nun 73 maddesi uyarınca toplanmasına karar verilemeyeceği, her iki suçtan verilen cezaların toplanmasına, yağmaya teşebbüs suçundan verilen cezanın kesinleşmesinden sonra,

infaz aşamasında mahkemece duruşmalı inceleme sonunda karar verilebileceği, buna rağmen sanık hakkında dava konusu yağmaya teşebbüs suçundan verilen ceza ile dava konusu olmayan daha önce kesinleşen öldürme suçundan dolayı verilen cezanın toplanmasına karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki.

"C) 1- Sanık hakkında hükmün (B) bendi ile verilen bu ceza ile daha önce mahkememizin 14.06.2005 tarih, 2003/213 esas, 2005/225 karar sayılı ilamının (A2) bendiyle verilip kesinleşen cezaların Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.04.2007 tarih, 2007/1-32-97 sayılı kararı ve TCK.nun 68-73 maddeleri dikkate alınarak içtimasına ve 2003/215-2005/225 sayılı ilamın hükmün (A) bendinde belirtilen öldürme suçundan hükmolunan müebbet hapis cezası esas alınarak;