Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/6535 K.2015/2953

1- Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 30/01/2013, Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin 21/06/2013 ve 4. İhtisas Kurulunun 29/07/2013 tarihli raporlarında belli sürelerle gözlem altında tutulan sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğunun birbirleriyle uyumlu olacak şekilde oybirliğiyle tespit edilmesi karşısında; tebliğnamedeki bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .. maktul .. yönelik canavarca hisle eziyet çektirerek eşini öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin eksik soruşturmaya, ceza ehliyetin bulunmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve

239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince görevlendirilen zorunlu müdafii ve vekil giderlerinin sanıktan tahsiline hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,