KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2014/770 E., 2015/1506 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2015
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ
Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'in, mağdur ..’i kasten yaralama ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin edilmiş, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin cezanın miktarına, haksız tahrikin derecesine, lehe yasa hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Sanık .. hakkında, tekerrüre esas alınan Kırıkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/448 esas ve 2008/299 karar sayılı ilamında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezasının suç tarihi itibariyle kesinleşmiş olduğu, ancak aynı kararda kasten yaralama suçundan verilen 1 yıl 9 ay 7 gün hapis cezasının suç tarihi itibariyle kesinleşmemiş olmasına rağmen sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yerine kasten yaralama suçundan tekerrrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,
Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,
Sanık hakkında, mağdur .. kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerindeki tekekkür hükümlerinin uygulandığı bentlerin " Sanığın Kırıkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2012 tarihinde kesinleşmiş, 13.06.2008 tarih, 2007/448 esas ve 2008/299 karar sayılı ilamında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezasına mahkum edildiği, deneme süresi içerisinde ise yeniden suç işlediği anlaşıldığından,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2014/770, K. 2015/1506, 17 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama