Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/771 K.2014/2783

1-Sanık O.. B.. müdafii tarafından verilen 12.12.2012 tarihli temyiz dilekçesinin ardından sanığın 12.12.2012-18.12.2012 tarihli dilekçe ve beyanlarının temyizden vazgeçme mahiyetinde bulunduğu gerekçesiyle Mahkemece sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verildiği, verilen red kararına yönelik temyiz de bulunmadığı anlaşıldığından, bu sanık yönünden kurulan hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

2- Sanık İsmail müdafiinin, sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen beraat kararına ilişkin gerekçeye yönelik olmayan temyizinde hukuki bir yararı bulunmadığından bu suçtan kurulan beraat kararının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

3- Sanık İ.. B.. hakkında mağdur Hüseyin'i kasten yaralama suçuna yardımdan kurulan hükmün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre; olay tarihinden önce sanık İsmail ile mağdur Hüseyin'in yanında çalışan Serdar isimli şahıs arasında yaşanan tartışmalar nedeniyle İsmail'in ağabeyi olan sanık Onur'un mağdur Hüseyin ile konuşmak istediği, bu amaçla olay akşamı mağdur ile telefonda görüşen Onur'un yanında sanık İsmail ve tanık Gazi olduğu halde araç içerisinde mağduru beklemeye başladığı, mağdurun buluşma yerine gelmesi üzerine başlayan tartışma sırasında Onur'un İsmail'e "arabadaki tüfeği getir, patlat" diye talimat verdiği,

araç içerisindeki tüfeği alan sanık İsmail'in tüfeği mağdura yöneltmesine rağmen ateş etmediği ancak bu sırada tüfeği alan Onur'un yakın mesafeden mağdurun bacaklarına iki el ateş ederek onu sol tibia ve fibula distalde hayati fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek mahiyette parçalı fraktüre yol açacak bu yaralanma sebebiyle duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak mahiyette yaraladığı olayda;

Sanık Onur'un hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri ve yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği ile atış mesafesi birlikte dikkate alındığında; eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanık İsmail'in Onur’un eylemlerine yardım etme mahiyetindeki suçunun vasfının da buna göre belirlenmesi gerektiği anlaşıldığı halde, kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme yerine vasıfta yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçuna yardım etmeden hüküm kurulması,