KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2014/993 E., 2014/2308 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2014
- Tebliğname No
- 1 - 2013/103050
- Mahkemesi
- Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi ve no
- 23/01/2013, 2011/234 (E) ve 2013/18 (K
- Suç
- Tasarlayarak öldürme
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Uğur'un maktuller Arslan, Binnaz ve Ayhan'ı öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde bozma nedeni saklı kalmak üzere suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı greekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
1-Suçun tasarlanarak işlendiğinin kabulü için; sanığın eylemini gerçekleştirmeye olay tarihinden önce karar vermesi, kararında sebat ve ısrar göstermesi, karar ile icra arasında makul bir süre geçtikten sonra maktulleri öldürmesi greektiği, oysa somut olayda tasarlamanın unsurlarının bulunmadığı anlaşılmakla, sanık Uğur'un maktuller Arslan ve Binnaz'ı kasten öldürme, maktul Ayhan'a yönelik eylemi yönünden ise çocuğu kasten öldürme suçundan cezalandırılması yerine maktuller Arslan ve Binnaz'ı tasarlayarak öldürme, çocuk maktul Ayhan'ı tasarlayarak öldürme suçundan hüküm kurulması,
2-Sanık Uğur'un kızkardeşi Çiçek'in, maktuller Arslan ve Binnaz'ın oğlu olan katılan Orhan ile birlikte yaşadığı, Çiçek'in 31/05/2011 tarihinde yaralandığı, 03/07/2011 tarihinde hastanede öldüğü anlaşılmakla, Çiçek'in ölümü ile ilgili olarak maktul Binnaz hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2011/4444 soruşturma sayılı dosyasının getirtilerek incelenmesi, sonucuna göre haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile haksız tahrik indirimi yapılarak hüküm kurulması,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2014/993, K. 2014/2308, 9 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama