Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1062 K.2015/2481

1- Sanık ... cezaevinden gönderdiği 11/11/2013 tarihli dilekçesiyle dosyanın onanmasını talep ettiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05/02/2008 tarih ve 2008/1-9-15 sayılı kararı gereğince talebi temyizden vazgeçme olarak kabul edilerek, müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş, temyiz incelemesi katılan ... vekili ile Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerine hasren yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..’nin maktul ... yönelik eyleminin sübutu kabul, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan İlyas vekilinin suçun niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın ablasının eşi olan maktul ile birlikte gayriresmi şekilde yaşadığı, aralarında geçimsizlik olduğu, maktulün olay günü kredi çekmesi isteğini kabul etmeyen sanık ile tartıştığı sırada bıçak ile saldırması üzerine sanığın bıçağın kesici kısmını tutup eli derin kesilerek bıçağı aldığı, aralarında çıkan boğuşma sırasında sanığın bıçakla maktule birden fazla sayıda vurduğu, yaralı iken dahi sanığa saldırmaya devam eden maktulün kesici

delici alet yaralanmasına bağlı iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu öldüğü anlaşılan olayda; sanığın kendisine yönelmiş haksız bir saldırıyı o anki hal ve şartlara göre, saldırıyla orantılı bir şekilde defetme zorunluluğunda bulunmasına rağmen, bu sınırı olay anındaki koşullarda değerlendirildiğinde mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaşla aştığı, gerekçeli kararın 4 ve 5. sayfalarındaki çoğunluk görüşününde bu yönde olduğu anlaşıldığı halde, TCK'nun 27/2 ve CMK’nun 223/3-c maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine, yanılgılı değerlendirme sonucu haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan yazılı biçimde mahkumiyet kararı verilmesi,