Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1074 K.2015/4953

SANIĞIN AKLİ DURUMU VE CEZAİ EHLİYETİ KONUSUNDAKİ RAPORUN, SANIK GÖZLEM ALTINA ALINMADAN DÜZENLENMESİ

ZORUNLU MÜDAFİİ ÜCRETİNİN SANIKTAN ALINMASINA HÜKMEDİLEMEMESİ

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 81

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

1982 ANAYASASI (2709) Madde 90

CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 150

CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 234

CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 239

CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ HAKKINDA KANUN (5320) Madde 13

"İçtihat Metni"Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık F.. Ö..'in maktül H.. T..'ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun suç niteliği tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin haksız tahrik hükümlerinin ve TCK'nun 62. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1- Sanık ile müdafiinden tedavi gördüğü yerler sorularak, varsa evrakların getirtilmesinden ve dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek; Gözlem İhtisas Dairesinde gözleme tabi tutulmasından, akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda 4. İhtisas Kurulundan rapor aldırılmasından, raporlar arasında çelişki bulunması halinde bu kez Adli Tıp Genel Kurulundan muayenesi yapılarak rapor aldırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, gözlem altına alınmadan düzenlendiği anlaşılan Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan raporla yetinilerek eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234

ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi kapsamında baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

19/10/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık F.. Ö.. müdafii Avukat K.. C.. B..'nin yokluğunda 22/10/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.