Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1115 K.2015/2108

1-Hükümlünün 14.07.2014 ve 05.01.2015 tarihli, şartla tahliyenin geri alınmasının yasal olmadığı yönündeki tahliye talebi içeren dilekçeleri hakkında mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2- Re'sen temyize tabi olduğu halde daha önce temyiz incelemesi yapılmadığı tespit edilen 20.09.2005 tarihli ek kararın incelemesinde ise; Hükümlü hakkında 765 sayılı Türk Ceza Yasasının 448, 81/2, 31, 33 maddeleri uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükmün 5237 sayılı Türk Ceza Yasası’nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında; 765 sayılı Türk Ceza Yasası ile yapılan uygulamanın lehe olduğu anlaşıldığından; dosya üzerinden uyarlama isteminin reddine karar verilmesinde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

a-Lehe yasanın tesbiti amacıyla karşılaştırma yapılırken, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK.nun olayla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde somut olarak uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan hükmün belirlenmesi ve uygulamanın ona göre yapılması gerektiği, somut olayda hükümlü hakkında takdiri indirim uygulanmaması nedeniyle

765 sayılı TCK hükümlerinin açıkça lehe olduğu anlaşılmasına rağmen uyarlama isteminin reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken tekerrür hükümlerinin 5237 sayılı Yasa'da yer almadığı gerekçesiyle 765 sayılı Yasaya göre verilerek kesinleşen hükümden tekerrüre ilişkin uygulamanın çıkartılması,

b-Kabul ve uygulamaya göre de;

Kasten öldürme suçundan 765 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğu kabul edildiği ve hükmün sair kısımları muhafaza edildiği halde, ceza kanunları arasında karma uygulama yapılamayacağı gözetilmeden, hükümden tekerrüre ilişkin kısmın çıkartılıp, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi suretiyle karışıklığa yol açılması,