Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1166 K.2015/5212

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık K.. D..'nin mağdur E.. T..'ye yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin eylemin meşru müdafaa içinde değerlendirilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, mağdurun olay günü arkadaşı olan tanık M.. Y.. ile birlikte sanık ve yanında bulunan bayanı da alarak önce diskoya gittikleri, burada bir süre oturup alkol aldıktan sonra geceleyin saat: 04.00 sıralarında mağdurun evine döndükleri, evde mağdurun sanığın yanında gelen ve kendisine ulaşılamayan diğer bayanla cinsel ilişkiye girmek amacıyla evin bir başka odasına geçtiği, sanıkla birlikte kalan tanık M..

Y..'ın eşinin araması sebebiyle cinsel ilişkiye girmeksizin evden ayrıldığı, bir süre sonra mağdurun odasına aldığı bayanın ağlayarak sanığın yanına geldiği, bu sırada sanığın evden ayrılmak istemesine rağmen, mağdurun bunu kabul etmeyerek kendisi ve yanında bulunan bayana saldırdığı, olayın etkisiyle evde bulunan bıçağı eline geçiren sanığın mağdurun karın bölgesine vurarak batında göbeğin sol yanından 15 cm uzunlukta, ince barsak ve mezo yaralanmasına, hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda;

1- Taraflar arasında olay öncesinde bir husumet bulunmadığı, sanığın mağdura bıçakla bir kez vurduğu, engel bir durum bulunmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son verdiği anlaşılmakla, kasten yaralama suçundan temel cezanın üst sınıra yakın şekilde tayini suretiyle hüküm kurulması yerine yazılı şekilde suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan karar verilmesi,

2- TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurdan kaynaklanan söz ve davranışların ulaştığı boyuta göre asgari düzeyde indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden yazılı şekilde 2/3 oranında indirim tatbiki,

3- Sanığın kadın olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında erkek olarak gösterilmesi,

4- Karar başlığında tutuklama tarihinin 30.12.2012 yerine 30.12.2013 şeklinde yazılması,