Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1322 K.2015/2145

1- Sanığın eşi mağduru kot kesilerine, karaciğer yaralanmasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre, üst sınıra yakın bir ceza verilmesi yerine, 15 yıl ceza verilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmaması ve sanığın kazanılmış hakkı nazara alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eşini kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafıinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, T.C.

Anayasasının 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de,