Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1371 K.2015/2383

Suça süreklenen çocuk . hakkında mahkemece verilen 20.01.2014 tarihli 11-8 sayılı karar yasal süresi içinde sanık müdafii tarafından 27.01.2014 tarihinde temyiz edilmiş ise de, suça sürüklenen çocuk Ozan'ın cezaevinden göndermiş olduğu 03.02.2014 tarihli dilekçesi ile hükmün onanmasını istediği ve dilekçe tarihi itibariyle de 18 yaşını doldurmuş olduğu anlaşılmakla.

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk maktul "kasten öldürme" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı nedenlerden yaş küçüklüğünün, haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin,