Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1376 K.2015/6413

I-) Sanık Orhan müdafiinin yasal süreden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin, CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. II-) Sanık Selahattin hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nun 125. maddesinin 1. ve 4. fıkraları uyarınca belirlenen 3 ay 15 gün hapis cezasında, aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca ¼ oranında artırım yapılarak 4 ay 11 gün hapis cezasına hükmolunması gerekirken, yanılgılı uygulama sonucunda 3 ay 41 gün hapis cezasına hükmolunmuşsa da, sonuca etkili olmayan bu uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

III-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık O.. A..'nun maktuller Hüsnü ve Murat’ı kasten öldürme, katılanlar İrfan ve Cüneyt’i kasten öldürmeye teşebbüs; sanık S..

A..'nun maktuller Hüsnü ve Murat’ı kasten öldürme, katılanlar İrfan ve Cüneyt’i kasten öldürmeye teşebbüs ve hakaret suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, cezaları azaltıcı bir nedenin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden,

sanık Selahattin müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede, "suçun sabit olmadığına, sanığın suçlara iştirak etmediğine, fazla cezalar verildiğine, haksız tahrik hükmü ile TCK'nun 21/2, 25, 129, 62. maddelerinin uygulanması gerektiğine", sanık Orhan ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde "atılı suçların sanık tarafından işlenmediğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, verilen cezaların fazla olduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına" vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih,

2014/140 E. ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamanın yasaya aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle kısmen re'sen de temyize tabi olup DÜZELTİLEN hükümlerin